Strona uprp.pl korzysta z plików cookie. Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na korzystanie z plików cookie.X

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej


Istotą systemu międzynarodowej rejestracji znaków towarowych jest ułatwienie procedury ubiegania się o rejestrację w krajach członkowskich Związku Madryckiego. Zgłaszający, w wyniku jednej rejestracji bądź jednego zgłoszenia znaku bazowego w kraju pochodzenia, uzyskuje możliwość uzyskania ochrony we wszystkich krajach członkowskich, przy czym ochrona ta jest taka sama, jak ta uzyskana bezpośrednio w poszczególnych państwach.
Administracją Systemu Madryckiego zajmuje się Biuro Światowej Organizacji Własności Intelektualnej (WIPO) z siedzibą w Genewie.

System międzynarodowej rejestracji znaków towarowych jest uregulowany następującymi umowami międzynarodowymi:

  • Porozumienie madryckie dotyczące międzynarodowej rejestracji znaków z 14.04.1891 r., którego Polska stała się członkiem 18 marca 1991 r. (Dz.U. z 1993 r., nr 116, poz. 514 i 515);
  • Protokół do Porozumienia madryckiego przyjęty 27.06.1989 r., który w Polsce obowiązuje od 1 kwietnia 1996 r. (Dz. U. z 2003 r., nr 13, poz.129).

Sposób stosowania tych aktów precyzują:

  • Wspólny regulamin wykonawczy z dnia 18.01.1996 r., który w Polsce obowiązuje od 1 kwietnia 1996 r., (Wiadomości Urzędu Patentowego RP nr 4/1996), tekst z późniejszymi zmianami według stanu na 1 kwietnia 2002 r. (Wiadomości Urzędu Patentowego RP nr 1/2003);
  • Instrukcje administracyjne, które opublikowane zostały łącznie ze zmodyfikowanym tekstem regulaminu i stanowią jego załącznik.

Rejestracja międzynarodowa

Zgłaszający, po dokonaniu rejestracji (zgłoszenia) znaku w Urzędzie kraju pochodzenia, składa do Biura Międzynarodowego Światowej Organizacji Własności Intelektualnej jeden wniosek sporządzony w jednym języku oraz wnosi opłaty do tego organu.

Warunkiem ubiegania się o rejestrację międzynarodową znaku w trybie Porozumienia madryckiego jest uzyskanie rejestracji znaku w kraju pochodzenia, natomiast w trybie Protokołu do Porozumienia jest dokonanie zgłoszenia znaku lub uzyskanie jego rejestracji w kraju pochodzenia. Ponadto w wyniku zmiany artykułu 9 sexies Protokołu zaznacza się, że jedynie Protokół i tylko Protokół będzie miał zastosowanie, we wszystkich przypadkach, między Umawiającymi się Stronami związanymi zarówno Porozumieniem, jak i Protokołem. W konsekwencji od 1 września 2008 r. wyznaczenia Umawiającej się Strony związanej zarówno Porozumieniem, jak i Protokołem w zgłoszeniu międzynarodowym lub w wyznaczeniu późniejszym, dokonane przez zgłaszającego lub uprawnionego Umawiającej się Strony związanej zarówno Porozumieniem, jak i Protokołem, będą zgłoszeniami lub wyznaczeniami na podstawie Protokołu.

Przed dokonaniem zgłoszenia międzynarodowego zainteresowany powinien ustalić, jaki Urząd może być jego Urzędem pochodzenia w odniesieniu do danego zgłoszenia międzynarodowego. W przypadku zamiaru dokonania zgłoszenia międzynarodowego na podstawie Porozumienia jest to Urząd kraju pochodzenia osoby zgłaszającej, w którym zgłaszający posiada rzeczywiste i poważne przedsiębiorstwo przemysłowe lub handlowe. Jeżeli nie posiada takiego przedsiębiorstwa w tym kraju, jest to kraj będący stroną Porozumienia, w którym Zgłaszający ma miejsce zamieszkania. A jeżeli nie posiada takiego przedsiębiorstwa w tym kraju ani miejsca zamieszkania, to jest to kraj, którego jest obywatelem. Zgłaszający powinien respektować podaną kolejność kryteriów przy wyborze kraju pochodzenia.

W przypadku zamiaru dokonania zgłoszenia międzynarodowego na podstawie Protokołu, zgłaszający ma wolny wybór co do przyjęcia kryterium wyboru kraju pochodzenia. Jednakże będzie to miało wpływ na możliwość wyboru wyznaczenia krajów, w których zgłaszający zechce uzyskać ochronę. Istnieją trzy rodzaje zgłoszeń międzynarodowych:

  • w przypadku, gdy Urzędem pochodzenia jest Urząd kraju związanego Porozumieniem, w zgłoszeniu międzynarodowym mogą być wyznaczone kraje, które są tylko Stroną Porozumienia – zgłoszenie odnosi się wyłącznie do Porozumienia;
  • jeżeli Urzędem pochodzenia jest Urząd kraju związanego Protokołem, w zgłoszeniu międzynarodowym mogą być wyznaczone kraje, które są Stroną Protokołu - zgłoszenie odnosi się wyłącznie do Protokołu;
  • jeżeli Urzędem pochodzenia jest Urząd kraju związanego jednocześnie Porozumieniem i Protokołem, w zgłoszeniu międzynarodowym mogą być wyznaczone wszystkie kraje, które są Stronami bądź Porozumienia, bądź Protokołu lub obu tymi aktami równocześnie.

Zgłoszenie międzynarodowe, w przypadku Polski jako kraju pochodzenia, powinno być wniesione do Biura Międzynarodowego w Genewie za pośrednictwem Urzędu Patentowego RP. O rejestrację międzynarodową znaku towarowego może ubiegać się każda osoba fizyczna lub prawna przynależna do Polski lub zrównana w prawach z przynależnymi do Polski (tzn. taka, która ma w Polsce miejsce stałego zamieszkania albo rzeczywiste i poważne przedsiębiorstwo przemysłowe lub handlowe, które odpowiada wymogom prawa krajowego), o ile wspomniany znak został uprzednio zarejestrowany lub zgłoszony na rzecz tej osoby w Urzędzie Patentowym RP. Postępowanie związane z rejestracją międzynarodową może być prowadzone przez zgłaszającego lub pełnomocnika.

Zgłoszenie międzynarodowe powinno zawierać między innymi: kopię znaku, który musi być identyczny z tym w rejestracji podstawowej lub zgłoszeniu podstawowym znaku, a także wykaz towarów i usług, które mają zostać objęte ochroną, sklasyfikowane zgodnie z Międzynarodową klasyfikacją towarów i usług (klasyfikacja nicejska).

Urząd Patentowy pobiera opłatę od wniosku o rejestrację międzynarodową w kwocie 600 zł. Do zgłoszenia znaku, późniejszego wyznaczenia oraz wniesienia zmian do rejestracji międzynarodowej znaku wymagane jest stosowanie specjalnych formularzy, których wykaz zawarty jest w Instrukcjach administracyjnych (Zasada 41 Regulaminu).

Każde zgłoszenie złożone w Urzędzie Patentowym RP może być dokonane w języku angielskim lub francuskim (UPRP w tym przypadku pozostawia wybór Zgłaszającemu). Szczegółowe wskazówki dotyczące wypełniania danego formularza, w tym poprawy błędów zgłoszenia, zawarte są w Regulaminie oraz w Instrukcjach administracyjnych.

Za zgłoszenia międzynarodowe Biuro Międzynarodowe pobiera opłaty, o których mowa w Zasadzie 34 Regulaminu, a których wielkości podane są w Tabeli opłat (załączonej do Regulaminu). Elementy, z których składa się opłata obejmują:

  • opłatę podstawową, której wielkość zależy od tego, czy znak jest czarno-biały, czy kolorowy;
  • opłaty dodatkowe (za każdą klasę towarową powyżej trzech klas);
  • opłaty uzupełniające (za wyznaczenia krajów);

przy czym te dwie ostatnie opłaty regulowane są w zależności od rodzaju zgłoszenia międzynarodowego. W przypadku zgłoszenia dokonanego na podstawie Protokołu mogą one być zastąpione opłatą indywidualną (art. 8.7a Protokołu).

Szczegółowe informacje dotyczące systemu międzynarodowej rejestracji znaków towarowych dostępne są na stronie internetowej Biura Światowej Organizacji Własności Intelektualnej (WIPO).
 
WIPO

Światowa Organizacja Własności Intelektualnej

World Intellectual Property Organization (WIPO)
Organisation Mondiale de la Propriété Intelectuelle (OMPI)

jedna z 16 organizacji wyspecjalizowanych ONZ z siedzibą w Genewie. Zajmuje się koordynacją i tworzeniem regulacji dotyczących systemu ochrony własności intelektualnej, a także świadczeniem pomocy prawnej i technologicznej.

adres internetowy: www.wipo.int